Trainingskamp Calpe

Na het intensieve trainingskamp eind november kon ik december rustig beginnen met 4 dagen rust. Voor mij voorlopig geen trainingen in de regen en kou. Na de 4 dagen rust was het alweer tijd om mijn koffers in te pakken voor twee weken Lanzarote, met alle beloften van het RTC.

Na een vlucht van vier uur en een beetje kwamen we aan in Arrecife, de hoofdstad van Lanzarote. Het was strak blauw met een heerlijk zonnetje de truien konden uit, genieten dus.

Op de eerste dag werd het, inmiddels traditionele, rondje ProBike La Santa gereden. Aangezien we nu al 3 jaar naar Lanzarote gaan voor het trainingskamp hebben we een redelijk goede band opgebouwd met een lokale fietsenzaak in La Santa. De eigenaar is zelf Engelsman en heeft een Limburger in dienst. Elk jaar wordt er weer goed gebruik gemaakt van hun service. De eerste dagen van het trainingskamp waren de trainingen vrij rustig, vanwege het klimaatverschil. Na drie dagen acclimatiseren begon het feest, de inspanningstest. Het was redelijk bewolkt en iets vochtiger dan normaal, ideaal voor een test. Deze test bestaat uit vijf minuten maximale inspanning, waarna tien minuten herstel volgt en dan nog eens twintig minuten maximale inspanning. De test ging, zoals verwacht, beter dan vorig jaar.

Twee dagen na de eerste inspanningstest stond de volgende test op het programma, om zo een compleet beeld te krijgen van onze capaciteiten. Deze keer was het aan ons om een minuut maximaal te fietsen.

Na een week trainen had ik het gevoel dat de intensiviteit en de lengte van de training omhoog kon, dat gebeurde ook. Het was de bedoeling om de eerste week iets rustiger te trainen en in week twee de grens van oververmoeidheid op te zoeken. Gelukkig kwam het zonnetje ook steeds vaker door.

Met nog 6 dagen te gaan zouden we elke dag strak blauwe lucht hebben en minimaal 23 graden, heerlijke weer om in te trainen. Hier hebben we dan ook goed gebruik van gemaakt. De trainingen waren zwaarder dan iedereen gewend was van voorgaande jaren.

Op de laatste dag mochten we ons goed uitleven, de bedoeling was om na vijf uur trainen, helemaal kapot aan te komen. De eerste twee uur zouden we rustig aan doen, daarna was het op elke klim koers. Onderweg kwamen we nog twee groepjes wielrenners tegen, twee Belgen, twee Ieren en een Spanjaard, de laatste werkt bij ProBike en is dus een bekend gezicht. Aangezien we wel wat nieuw gezelschap konden gebruiken, hebben beide groepen zich bij ons gevoegd en reden we nu met elf man rond. Na een korte introductie zat de sfeer er goed in, waardoor de training een stuk sneller en makkelijker verliep.

De laatste dag, tijd om de koffers weer in te pakken en de kou en regen te trotseren. We vertrokken om 9:30 en het was al 23 graden, het zou een heerlijke dag worden. Maar wij moesten het vliegtuig in. Bij het uitstappen van het vliegtuig was het 20 graden kouder, laag hangende wolken en ook al donker. Het verschil kon amper groter zijn. Gelukkig stonden er een aantal rustdagen gepland om goed te kunnen herstellen van het trainingskamp, zodat ik eerst kon wennen aan de temperatuur. Maar na 4 dagen rust moest ook ik eraan geloven, het is vijf graden en 100% kans op regen. Dan maar hopen op een uurtje droog weer, waardoor ik maar twee uur in de regen fiets. Ik was al niet vooruit te branden en na een uur in de regen was ik helemaal doorweekt. De temperatuur hielp ook niet mee, elke minuut nam het gevoel in mijn vingers af. Heerlijk om weer thuis te zijn……..

De afgelopen dagen viel het best mee en heb ik weer goed kunnen trainen. Nog twee weken in Nederland trainen, waarna er weer twee weken op Lanzarote volgen.
Zoals het er nu uitziet kan 2013 wel eens een heel mooi jaar worden!