Update Januari ’13

Het nieuwe jaar is alweer een maand oud. Nog even terug naar het begin van deze maand. Ik hoop dat het bij jullie net zo’n gezellig feestje was als bij mij! Met 1 januari als vaste rustdag van het jaar, kan er dus best gefeest worden met oud op nieuw. Op 2 januari was het tijd voor de eerste training van het jaar. Vier uur door de Limburgse heuvels leek me een goed begin.

Op woensdag 9 januari werd de nieuwe stadsprins van Geleen bekendgemaakt. En natuurlijk ook het aftreden van de voorgaande prins Jeroen Remmel. Aangezien hij ook wielerminded is, hadden de oud prinsen van de Flaarissen een mooie act bedacht waarbij ook ik een rol zou spelen. Het eerste deel van de act was misschien wel het leukst. Op de fiets achter de derny, een soort motorfiets waar op de wielerbaan veel gebruik van gemaakt wordt, twee rondjes door een volle zaal van de Hanenhof. Het was best grappig al slippend door een bochtje te gaan, tussen het publiek door. Na een spetterende entree werd het tijd voor de echte act waar ook Jeroen, op dat moment had hij nog geen idee van het plan, een rol in ging spelen. Een wedstrijdje van 1km, op rollen, waar ik tegen op dat moment twee oud prinsen moest aantreden. Twee oud prinsen, niet vies van een biertje op zijn tijd, tegen een fitte wielrenner is niet een erg eerlijke strijd. Maar dat was ook de bedoeling! Na een grappige quasi dopingcontrole, waarbij de dokter de samples testen via reuk en smaak, werd dan toch Jeroen als winnaar uitgeroepen. Erop terugkijkend was het een hele gezellige avond, en een goed evenement om mijzelf te promoten.
Enkele dagen later werd de Prins van de Uule uitgeroepen. Omdat een van mijn beste vrienden, en lid van de club van 20, wel eens prins kon worden, ook al had hij dit meerdere malen ontkend, zaten we die zaterdagavond al met een paar man bij elkaar. Toen om half 11 dan het verlossende sms bericht binnenkwam dat Stefan Smeets daadwerkelijk prins is dit jaar, zijn we er meteen naartoe gegaan. Ook al moest ik om half 4 ’s nachts richting Düsseldorf om een vlucht naar Lanzarote te halen. Rond half een kon ik hem dan eindelijk een keertje feliciteren! Een korte nacht dus.
Tussen de carnavalsbijeenkomsten door ben ik ook blijven trainen, dat gaat immers voor!.
Na een vlucht van 4u20 kwam ik weer aan in het zonnige Lanzarote voor mijn derde trainingskamp deze winter en het tweede trainingskamp met het RTC. Gepland was dat dit keer de duurtrainingen langer zouden zijn en er meerdere intensieve blokkentrainingen afgewerkt zouden worden. Zo gepland, zo uitgevoerd.
De eerste paar dagen was het echt geweldig weer, 23-25 graden met strak blauwe lucht en matige wind. Door het vele trainen was er helaas weinig tijd over om lekker in de zon te gaan liggen bruinen.
Na een aantal hele mooie dagen werd het helaas wat minder en zijn er zelfs momenten dat we de regen niet konden ontlopen, gelukkig was het in de regen nog altijd 18 graden, dus goed te doen! Na regen komt zonneschijn.
Genoeg over het weer. Ook tijdens dit trainingskamp was het weer tijd voor een nieuwe 20 minutentest. Na eerst 2u20 gefietst te hebben naar de klim, waarop we altijd hebben getest, waren we al goed warm en kon het feest meteen beginnen. Door de vele windvlagen was het heel lastig om een ritme te krijgen, waardoor het nog zwaarder was dan normaal. Desondanks toch weer een goed resultaat. Nieuw aan dit trainingskamp waren de tijdrittrainingen. Lange stukken heel hard fietsen, het liefst over een heuvelachtige weg. In deze trainingen is het de bedoeling dat we de in derde minuut evenveel wattage trappen als tijdens de zestiende minuut. Persoonlijk denk ik dat ik heel veel progressie kan halen uit deze trainingen. Na deze trainingen gingen we ’s middags een uurtje rustig fietsen om het herstel te bevorderen en lekker te ontspannen. Tijdens deze “hersteltrainingen” staat het laatste eigenlijk bovenaan. Lekker gek doen en mooie foto’s proberen te maken. Ook dit was weer een zeer geslaagd trainingskamp.

Eenmaal thuis is het ook wel fijn om iedereen weer te zien. Het sociale leven weer even oppakken. En met even bedoel ik voor een week, vanaf 4 februari ben ik weer naar Spanje. Nummer vier staat dan op het programma. Met twaalf man van de nieuwe ploeg hebben we een huis gehuurd in Altea, in de buurt van Calpe. Dit is een ideale omgeving om de laatste fase van de algemene voorbereiding op het seizoen te beginnen. Maar eerst nog even trainen zonder zonnetje. Vanwege het weer ben ik donderdag 31 januari maar op de baan in Büttgen (D) gaan trainen. Voor het eerst in 4 jaar weer de baan op, even wennen dus. Dat viel allemaal reuze mee en na 8 rondjes ging ik alweer van boven naar onder op de baan. In de laatste vijf minuten van de training gebeurde dat ook, alleen ging ik nu niet op twee wielen maar op mijn heup naar beneden. Uit het niets gleed er iemand voor me onderuit, zonder remmen is het dan best lastig om dat te ontwijken. Dus ging ik eroverheen. De schade valt allemaal mee, blauwe plekken en een kleine brandwond. Voordat ik naar Spanje ga, zal het weer genezen zijn. Zo heb ik mijn eerste val van het jaar dus ook al binnen. Maar hopen dat de volgende een behoorlijke tijd op zich laat wachten.